اذان

یه لیوان آب گذاشتم کنارم و مسواک زده منتظر اذانم. حال میده. هی قلپ قلپ ازش میخورم. شبیه شتر شدم، آب ذخیره می کنم. نمیدونم چرا اینروزا انقدر به گذشته های دور فکرمی کنم. مدام از خودم می پرسم قراره تهش به کجا برسم. فعلا که روزمرگی می کنم. منتظر معجزه ام